Geçen gün senin yanında aklıma ölümüm geldi
Sensizlik bir mızrak gibi saplandı kalbime
O son anı hatırladım, o seni koyup gidişimi
İlk defa bu kadar üzüldüm dünyaya geldiğime
Ölüm! kaçınılmaz sonuç o soğuk kelime
Bir gün ucuz bir fahişe gibi koynuma girecek
Yüzümde gezinecek pis ve iğrenç elleri
Korkudan büyümüş gözlerimde hayaller can verecek
Biliyorum üzüleceksin, ama bir gerçek
Bir yerde sevişmek gibi, bir yerde yaşamak kadar
Ne hazin sıcaklığımızın bizi terketmesi
Ve yüzümüze birbiri ardınca kapanan kapılar
Ergeç uzanır bir el son kampanyayı çalar
Anlarız kaçınılmaz anın geldiğini
Şehre bir bomba düşmüş gibi aynalar, camlar kırılır
İnsan arar da bir türlü bulamaz güzelliğini.
Kimse benim kadar bilemez ölümün rezilliğini
Seni koyup gitmenin hüznünü ben anlarım
Çünkü ben sende buldum kendimi, sende sevdim
Senin yanında seninle değerlendi zamanlarım
Ne acı gün kadehlerin boş kalması, şarkıların yarım
Mevsimlerin birbiri ardınca bir anda bitivermesi
Ansızın toprakla dolması gözlerimizin
Karnımıza o çirkin böceklerin girmesi
Kim bilir ölüm belki de bir çilenin sona ermesi
Belki güzeldir, şu sefil dünyaya boş gözle bakmak
Ne çare ki sen varsın, o dünyada sen varsın
Benim korkum ölüm değil, seni yalnız bırakmak

Mesut sanmak için kendimi
ne kağıt isterim ne kalem
Parmaklarımda cigaram
dalar giderim mavisinden içeri karşımda duran resmin
girerim deniz çeker,dünya tutar
içkiye benzer birşey mi var?
bişeymi varki havada
deli eder insanı
sarhoş eder
bilirim yalan hepsi yalan
taka olduğum tekne olduğum yalan
suların kaburgalarındaki serinliği
iskotada uğuldayan rüzgar
haftalarca dinmeyen motor sesi yalan
ama genede genede güzel günler geçirebilirim
geçirebilirim bu mavilikte
suda yüzen karpuz kabuğundan farksız
ağacın gökyüzüne vuran aksinden
her sabah erikleri saran buğudan
buğudan,sisten,aşktan,korkudan
ne kağıt yeter ne kalem
mesut sanmam için kendimi
bunların hepsi fasa fiso
ne takayım ne tekneyim
öyle bir yerde olmalıyım öyle bir yerde olmalıyım ki
ne karpuz kabuğu gibi ne ışık ne sis ne buğu gibi
insan gibi.

Bir deniz düsün susuz, bir insan düsün mutsuz, bir gece düsün uykusuz, bir bahar düsün ciceksiz,birde beni düsün sensiz.

Dal rüzgari affetse bile, dal kirilmis bir kere.

Bir cicek sev hic solmasin, bir dost sev arkandan vurmasin, bir yuva sec hic yikilmasin, bir sevgili sec seni hic unutmasin.

Bir gün titreyerek uyanirsan bil ki resmini optügüm gündür. Ama bir gün sebebsiz yere gozyaslarin akarsa, bil ki oldügüm gündür.

Dilini kana bulama sus da oldur beni ne olur! Gönlünün daracigina asta öldür beni NE OLUR!

Keske daglara gelincik olsaydimda, oksamasini bilen avuclarinin icinde solsaydim.

Sevdigim degil canimsin, uzak degil yakinimsin. Hayaller hep yalan -olur, hayalde degil canimdasin.

Sevdigim degil canimsin, uzak degil yakinimsin. Hayaller hep yalan olur, hayalde degil canimdasin.

Zaman,sevginin büyüklügünü anlatir…

Biraz seni bilirler, biraz beni Ama ne bilirler, Bu delinin seni deli gibi sevdigini.

Beni bos bir kutu farzet,icimi ise sevginle donat…

Şimdi düşünüyorum da.. Sayamıyorum bile gidenleri. Aklımda bir kaç isim ve gözümün önünde bir kaç flu yüz var.

Bir gun Hoca, yol ustu bir hana inmis. Nuh Nebi den mi kalmis, Kaalubela dan mi? Her ne ise.. Her tarafi delik desik olmus; adeta cokmeye bir basi kalmis. Hoca nin yuregine bir korkudur dusmus ama, ne desin? Nihayet bir soz arasinda:
“Yahu, bu senin tavan da ne kadar gicirdiyor be, besik mi mubarek!” diyecek olmus ama, hanci baba hic orali olmamis; sozu sakaya bogarak;
“Agzini hayra ac Hoca, bu gicirti besik gicirtisi degil; tavan tahtalari Hak ka tesbih cekiyor!” demis.
Hoca nin kozu kullenirmi? Gozlerini hancinin gozune dikerek;
“Peki ama, demis; ya bu tavan boyle tesbih ceke ceke aska gelip de secdeye kapanirsa, bizim halimiz nice olacak..!

Bir gün Hoca, kahvede hoş-beş ederken, adamın biri soluk soluğa gelir:
“Hoca efendi, der; sizin evde yangın çıkmış; aman deyim, ateş bacayı sarmadan yetişin!”
Yanındakilerin yüreği yerinden oynar; ayakları birbirine dolaşır ama, koca adam, hiç de oralı olmaz, dünya yansa umurunda değilmiş gibi, çubuğunu tellendirir, durur.
“Bre Hoca, kulağına kurşun mu aktı, duymuyor musun? Daha ne oturup duruyorsun?” deyince, rahmetli uykudan uyanır gibi, şöyle bir gerinir, esner:
“Yahu, der; biz aramızda bir taksim geçtik; sokak işi benim, ev işi onun. Ben karımın işine karışır da, başımı nara yakar mıyım hiç?”

Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki ben onu,
Aşıkıyım beni çağran bu sesin.

Gün olur sürüyüp beni derbeder,
Bu ses rüzgarlara karışır gider.
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana: -Nerdesin?

Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki bir gün bana derinden,
Ta derinden bir gün bana Gel desin.

Bir gün titreyerek uyanirsan bil ki resmini optügüm gündür. Ama bir gün sebebsiz yere gozyaslarin akarsa, bil ki oldügüm gündür.

Güldüm Aglattilar,Sevdim Aldattilar,Sarildim Biraktilar,Saolsun Dostlar,Sevenler,Sevilenler,Beni Zorla $air Yaptilar

Bir deniz düsün susuz, bir insan düsün mutsuz, bir gece düsün uykusuz, bir bahar düsün ciceksiz,birde beni düsün sensiz.

Dal rüzgari affetse bile, dal kirilmis bir kere.

Dilini kana bulama sus da oldur beni ne olur! Gönlünün daracigina asta öldür beni NE OLUR!

Keske daglara gelincik olsaydimda, oksamasini bilen avuclarinin icinde solsaydim.

Sevdigim degil canimsin, uzak degil yakinimsin. Hayaller hep yalan -olur, hayalde degil canimdasin.

Yildizlar Kadar Parlak, Yildizlar Kadar Güzelsin! Aranizdaki Tek Fark, Yildizlar Miljonlarca, SEN Se Teksin!!

Sevdigim degil canimsin, uzak degil yakinimsin. Hayaller hep yalan olur, hayalde degil canimdasin.

Delice sev,haince terket ama ALDATMA…(yoksa…)

Zaman,sevginin büyüklügünü anlatir…

Biraz seni bilirler, biraz beni Ama ne bilirler, Bu delinin seni deli gibi sevdigini.

Beni bos bir kutu farzet,icimi ise sevginle donat…

Günese adini buzla yazan biri olursa, bilki o seni benden çok seviyor..

Sevmek ölmektir bence , ben de sevmistim ölmeden önce

Birgün hayatin bütün güzelliklerinden vazgeçip ölüme sessiz sedasiz gitmek istersen, yanima gel ki sana sensiz yasamanin, sensiz olmanýn ölüm oldugunu göstereyim…

Biraz seni bilirler, biraz beni Ama ne bilirler, Bu delinin seni deli gibi sevdigini.

Sari giyer günes olursun, Mavi giyer deniz olursun, Siyah giyer matem olursun, -Kimbilir belki bir gün, Beyaz giyer benim olursun.

Beni bos bir kutu farzet,icimi ise sevginle donat…

Eger sen bana gozlerinle degilde kalbinle bakmis olsaydin seni ne kadar sevdigimi cok iyi anlardin.

Ben Seni Kalbimi Yazdim, Bu Kalp Durmadik Sürece O Yazi Silinmez.

Gül nedir ki solup gider. Gün nedir ki gelip gider. Ates nedir ki söner biter. Ama sana olan sevgim sonsuzdur, ancak Mezarda biter…

Sevgi tipki bir gül gibidir rastgele tuttarsan dikenleri batar yapraklarini açarsan duygulari akar ama tutmasini bilirsen o gül sana tapar

Bu gözler seni gördü.Bu yürek seni sevdi.Bu ten seni hissetti. Ömrüm ise askim ugruna bitti

erkes sevdiğini söyler ,
Ben seni hiç sevmedimmi.
Aşkın beni mecnun eyler,
Ben seni hiç sevmedimmi.

Sevgini çekerim özde
Hayalin tütüyor gözde
Söylediğim beher sözde,
Ben seni hiç sevmedimmi.

Ela göz hilal kaşında,
Can alıcı bakışında.
Yüreğime akışında,
Ben seni hiç sevmedimmi.

Çiçek çiçek baharımsın,
Yakan kavuran narımsın.
Dünya ahret nigarımsın,*
Ben seni hiç sevmedimmi.

Bu naz sitem nedir öyle,
Susmakla olmazki böyle.
Sende sevdiğini söyle,
Ben seni hiç sevmedimmi.

ÖZDEMİR şaşırdı gitti
Herkesde buna şahitti.
Diyorsun ki her şey bitti,
Ben seni hiç sevmedimmi.

Hasretinle düştüm dertlere kaldım çaresiz
Ölüyorum bitiyorum burada sensiz.
Biliyorum sen mutlusun orda bensiz
Ama ben ağlıyorum GÜLÜM sessiz sessiz.

Resmine her baktığımda gözlerim dolar.
Dar gelir bana derdinle dolu odalar
Bir gül diktim kalbime GÜLÜM
Gelmezsen sevmezsen oda solar

Hasretin nede acıymış meğer.
Olsun senden gelen hasret dünyaya değer.
Ama fazla dayanamam yıkılırım.
Başkasının olur gelmezsen eğer.

Yokluğuna dayanamazsa bu SERSERİ
Gelip gör o zaman kendi yarattığın eseri.
Veremedin bana hak ettiğim değeri
Sus bahane etme n’olur kötü kaderi

İşte böyle GÜZELİM
Sensin benim derdim kederim.
Yeter ki bir kere de bana SERSERİM
Bu ömrü sana feda ederim.

Aklım takıldı!

Bir şey diyeceğim!

Yok, yok demeyeceğim!

Vazgeçeceğim!

Aslında başka bir şeydi söylemek istediğim.
Yazdım, sildim…
Yazdım, sildim…

Seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla! Hisset ya da.

Yormak istemiyorum artık hiç kimseyi. Yorgunum zira! Yeniden kurasım yok hiç, aşka dair cümleler. Kelimeleri yan yana getiresim yok bir de, kendimi anlatmak için.
Sen anla!

Konuşmak istemiyorum kısaca. Konuşacak ne var ki? Benim sana gelene kadar ne yaptığım mı, senin bana gelene kadar ne yaşadığın mı?
Saçma!

Ne geçmişe aidim artık ne de geleceğe ve kaçırmak istemiyorum şu anı da, olmuşların, bitmişlerin, gelmişlerin, geçmişlerin laf kalabalığında. Olacakların, biteceklerin ve geleceklerin kurgusunda ya da…

Ama şimdi burada, seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla!

Ne şu andan öncesi ne şu andan sonrası… Dedim ya; bir tek şu an’ın ciddiyetindeyim.

Hayallerim yok sana uzun uzun anlatabileceğim ama çok istersen kurarım tabi senin için ve illâ merak ediyorsan hatırlarım elbet canımın yanmışlığını da zira unutmuş değilim.

Ruhumda dikiş izlerim…

Yeni bir alfabe arıyorum konuşabilmek için! Hiç söylenmemiş sözler duymaya ihtiyacım var, ve belki yeniden cümleler kurmaya ihtiyacım var, yetmiyor bildiklerim.

Şimdilik, baş edilir gibi değil içime çekilmişliğim…

Sözlerini duyuyorum; düşüncemi zorlayan, aklımı sana uçuran. Her anlamaya çalıştığımda merak edilen oluyorsun. Anlamak istemiyorum merak etmekten korktuğum için!

Yoksa buradayım yani, yörüngendeyim.

Masallar tadındayım… Zehirli elma hevesindeyim! Bul beni! Lakin ne soru istiyor canım ne cevap. Ne bir beklentim var ne de bir söz verebilirim.

Bulursan, sadece bulduğuna sevineceğim! Ve eğer geleceksen, seni burada bekleyeceğim.

Ama ben sana, gün dünü unutmadıkça ve beyaz sayfalar gibi olmadıkça ruhum, gelmeyeceğim…

Özür dilerim bu kadar yorgun olduğum için!