Kimse bilmez aslında yaradanla kendi arasında ki ilişkiyi.Kader denilen yavtayı boynunda hisetiğinde acıklı bir şekilde aslında benim kaderim bu elimden başka bir şey gelmez der.İnsanın cehaleten dolayı,yada hangi sebebten dolayı olursa olsun kendini bir çıkmaz sokakta hisetiğinde artık geri dönüşü yoktur.
Hikayemizin kahrmanıda bu durumun içinde olduğu gün artık geri dönülmez bir şekilde davranmaktan başka seçeneği kalmadığı anlar.
Aslında yanlış olduğunu bildiği halde kaderine doğru yürüyecektir.
Kahramanımızı bu çıkmaz sokağa sürükleyecek durumları anlatacağım.Acaba siz olsaydınız bundan başka bir seçeneği olacağını düşünebilirmisiniz acaba?
Olay kahramanımızın zengin bir kadına aşık olmasıyla başlar.Kadının zenginliği sadece ailesinin zengin olmasıyla sınırlıdır.lakin lüks yaşamaktadır.Kendisine talip olduğunda kadın acıkca kendisine söylemiştir.Eğer kendisini aynı şekilde yaşatacaksa evlenmeye hazırım der.Kahramanımız babasını yanında çalışmaktadır.Babası hayli zengindir.Lakin lüks ne yaşar nede yaşatır çinstendir.
Durumu babasına açtığında kızın ailesinin zengin olduğunda evlenmesine onay vermiştir.Lakin kahraman babasına kızın evlendikten sonra ailesinin desteğini kızından cekeceğini söylememiştir.
Babasının böyle durumda evlenmesini onaylamyacağını bilmektedir.
Neyse evlenirler.Zaman gecer kadın bekarken yaşadığı kiriterlerin gerçekleşmediğini gördüğünde,kavga dövüş başlar.Bu arada kadın hamiledir.Yinede seni boşarım demektedir.Hemde çocuğu aldırım diye tehdit etmektedir.
Kahramanımız babasından çalmayı beceremiyeceğini bilmektedir.Her gün babası hesapları kontrol etmektedir.Geriye tek yol kalıyor babasının ölmesi.Bir gün babasını yemeğine zehiri koyar.
Siz olsanız ne yapardınız?

Bu hikayede adı gecen kişiler gercek değildir.Tamamen hayal ürünüdür.
Düpedüz beni anlatmış deyip küfürler edecek olanlara şimdiden yanılıyorsunuz deyip, kanımın son damlasına kadar savaşacağım! bilesiniz.
Hikayemiz köhne bir şehirde geçmektedir.Bu şehirin hangi maddi olgular üzerine kurulduğunu şimdi bile tammen bilemiyeceğimi söyleyebilirim.
Hikayemizin kahramanları başta üç kişiydi.Bunların ortak yönü babadan zengin olup lakin sürünmeleriydi.
Bu ortak kader etrafında buluşup dertleşirlerdi.En fazla okuyan haydar dı.M.Y.O anca bitirebilmişti.Diğer kahraman Ahmet daha zekiydi.Mühendislik kazanmış lakin babasına güvendiğinden okulu okumamıştı.En az okuyan hikayemizin gercek kahramanı Murat liseyi bile bitirmemişti.
Murat diğerlerinden daha ac gözlüydü ve onun ihtiyacları daha pahalıydı.
Her gün pavyona gitmek için uğraşır,fahişelere para yetiştirmeye çalışırdı.Lakin babasının gözünde iyice düşmüştü.Çay paralarını bile arkadaşlarına verdirir olmuştu bu baheneyle.
Babası para musluklarını iyice kısınca kadın ihtiyacını karşılamak için fakir üniversite öğrencilerine kanca takmaya çalışırken yakalandı.Arkadaşlarına param hiç yok diyordu lakin fakir bir öğrencinin hem yemek hem de içeçeklerini karşılıyordu.
Arkadaşları durum anladıklarında bozulmuş olmalarına rağmen yinede onu uyardılar.Üniversite ortamını az çok bildiklerinden böyle kadın tavlayamazsın dediler.Lakin Murat kafayı buna takmıştı.Ayrıca üniversitelilerin karşısında kendini küçük görüyordu.Üniversiteli bir sevgilisi olmasını çok istiyordu.
Fakir öğrencinin adı Aliydi ve murat için en önemlisi onun kız arkadaşı olmasıydı.Dostluklarını ilerletip yanında gezen kızlardan birini ayarlamayı planlıyordu.
Ali durumu anlamış onu sömürüyordu.Murata gaz verip senin gibi zengin biri bir doktor bile tavlaya bilirdi.Böylece yanına gelen diğer kız arkadaşlarından uzak tutuyordu.Zaten kızlar bir anlasa durumu Ali nin durumu kötüydü.
Ali bu planla muratı daha fazla oyalayamyacağını anladığında,yeni planını devreye soktu.Malum bu yoksul öğrenciler çoğu solcuydu.Üniversite de bir çok eylem yapıyorlardı.Murata eylemlere katılırsan daha çabuk istediğini bulursun dedi..Malum dedi devrimci ahlak var,direk seni tanıştıramam.Sen gelip ülküçü öğrencilere karşı bize destek olursan üniversite de bir prestijin olur.Bak o zaman neler oluyor.
Bu plan muratı ucurmuştu.Eylemlere katılıyor bir taraftanda sosyalizmi öğreniyordu.Anlatılanları bir çırpıda öğreniyordu.Okumamasına karşı pratik bir zekaya sahipti.Marxı lenini çoğu kişiden daha iyi biliyordu artık.
Bir gün arkadaşı haydar muratı türkiyedeki bütün devrimçi örgütleri ezberlerken yakaladı.Kendi kendine sayıyordu.Tikko,dev genç…liğderleri.Haydar sen hangi örgütü tutuyorsun dedi.Tabi ki Alini örgütü olan tikko yu dedi.Müzip bir gülüşle göreceksin oğlum en yakın zamanda bir sürü kızla çıkacam.Haydar oğlum dedi bu başına daha fazla dert getirmekten başka işe yaramayacak.Murat kıs kıs gülüp kıskanıyorsun dedi.Gülerek hem devrimci ahlak var yoldaşlarımı tavlamak demek abes.Elbet biriyle zamanı gelince evlenecem! alay ediyordu.Ben devrimci ahlakıyla sarılmışım,artık kadınları mal gibi görmüyorum.Hayatını fahişelerle geçiren biri olarak hidayete mi erdi diye bir süre düşündü.Biliyordu dalga geçiyordu.Haydar başını salayıp ayrıldı.
Murat kızlara ulaşamadan polis kapsamlı bir hareketle herkesi içeri aldı.Muratıda almışlardı.
Babası kayıtsız kalmamış nufuzunu kulanıp onu kurtarmıştı.Polislere biraz gözünü korkutun bir daha böyle şeylere kalkışmasın yeter demişti.
Uzun bir süre kahveye bile gelememişti.Ne zaman ortalık yatışınca çıkmıştı.
Başından gecenleri bire bin katarak anlatıyordu.Eğer işkence çözülseydim diyordu örgüt üyeliğinden kaç yıl yatardım biliyormusunuz.Haydar Ve Ahmete süt kuzusu demeye başlamıştı.Arkadaşları da şaşkındı.Malum murat üniversite öğrencisi olmadığından kolay kolay çıkmasını beklemiyorlardı.Sonradan öğrendiler durumu.Lakin dalga geçmeye korkuyorlardı.
Ali yide salıvermişlerdi.Malum epey işkence görmüştü.Murat Aliye yine yaklaşmaya çalıştı.Baktı durum sakin.Ali muratın torpili olduğunu öğrenince iyice nefret etmeye başlamıştı.Yine de murata güler yüz gösteriyordu.Yoldaş diyordu.
Bir gün murat gelip arkadaşlarından para istedi.Meğer ali evine gidecek miş.Hiç parası yok muş.Ali samsunda oturuyordu.Anlaşılacağı üzere bilet parasını ona yükletecek ti.Arkadaşları bizde okadar para ne gezer.Verebildiğiniz kadar dedi murat.Arkadaşları anca gidersin dediler.Hem sağdan yürü belki cüzdan bulursun.Aralarında para mevzu olmasa bizi hiç hatırlamıyor dediler.Murat arkadaşlarına küfür edip ayrıldı.Borc harc bulup aliye vermiş.
Ali bir daha görünmedi.Okulu bitirmişti zaten.Salak murat bunu bilmiyordu.
Arkadaşları yinede aralarına aldılar muratı.Özelikle birlikte içtiklerinde murat deşiyordu yarasını.İnsan oğlu çiğ süt emiş diyordu.Aliye yaptığı iylikleri sayıp döküyor.Şimdi öğretmen olmuş bir arayıp sormuyor.Malum dostluk kalmamış diyordu.
Arkadaşları manalı manalı bakıp öyle diyorlardı.İçin için onula eğleniyorlardı.

Hayat insana zamansız bir aşk yaşatır.hani rüyan da aynı sınıfta birine aşık olacağını görsen inanmaz insan
oysa ben hayatım da ilk defa ilk aşkı lise hayatım da yaşadım hem de hiç ummadığım birine…
aynı sınıfday’dık.lise sonun yarı yıl tatili bitmiş ikinci döneme yeni başlamıştık.
aynı belediye de aynı bölüm de stajerlik yapıyorduk.
ikinci döneme gelmeden sevdiğim kızı bölümünü değiştirmiti. fakat her şey onun başka bölüme geçmesiy le başladı.
bir gün belediye den çıkıp servise binmek üzere arka bahce ye dogru yöneldim.biraz düşüncelişydim…
merdivenler den aşagıya inerken kafamı kaldırdığım da birinin duvara yaslanıp bana baktığını fark ettim.
hayatım da sanki ilk defa görmüş gibi baktım o gün o kadar güzel olduğunu fark ettim.
uzun zaman aynı sınıf ta okuduğumuz halde ben nasıl olduda güzelliğine ne den hiç fark etmedim.
hayatım da ilk defa bir şeyler hissettim, ne varki ilk sevmeler insana hep zor gelir nasıl konuşacaksın nasıl başlayacaksın red edilme korkusu her üstün de ne yapacagını bileme me duygusu kafamı kurcalıyor bir karar veremiyordum.günler geçiyor gün geçtik ce daha da alışıyor daha da çok seviyordum. okula gelmediği zaman okul da duramıyordum.
Atolye de çizim yapıyorduk öğle vakti gelmiş kantine gider ekmek arası alıp gelirken kız atolye ye dogru gidiyor ben de artkasından yürüyordum. kapı ya geldiğimiz de arkasından geldiğimi grdü elimde ki poşedi göründe poşet te ne var diye sordu ekmek ile meyve suyu olduğunu söyledim.meyse suyunu ikram ettim susamaıştı almaktan çekindi ısrar edin ce aldı ve teşekkür etti.
o sınıfa çıkmış ben ise tekrar kantine yöneldim.meyve suyu ve su aldım.
sınıfa geldiğim de suyu açıp içeçektim ki sevdiğm kız istedi.ben de verdim.
cizim yaparken belli etmeyecek şekil de kıza dogru bakmaya çalıştım. kafamı kaldıurdığım da kız bana dogru bakıyordu.
bir an çok şaşırdım. o gün istiklal marşını okumak üzere bahçeye çıktık.ben sırada gözlerim kız da.
kız gelmeyin ce sordum arka kapıdan kaçtığını duydum.
cumartesi günü dersimiz vardı ama hocanın gelmeyecek haberi gelince çok üzülmüştüm.hocanın gelmemesi demek kızı pzt günü ne kjadar göremeyecim demekti.istiklal marşından sonra hoca yı görüp sorduk yarın ders olacagını söyledi.bu sefer kızın haberi yoktu okuldan çıkıp yavaş adım lar la yürüyor bir yan dan da kızı görmek için dua ediyordum.yolun sonuna gelince aşagıda ki duraga doğru baktım kız duraktay dı.
hafif den rüzgar esiyor kızın saçları dağılıyordu.bir yan yürüyor bir yan dan nasıl konuşacagımı düşünüyordum.üstelik otobus her han gelebilir kız la konuş ma fırsatın olma ya bilirdi.karşı taraftan hızlı adımnlarla ilerledim. durağa doğru yaklaşıp seslendim bana baktı ne oldu dedi yarın okul var haberin olsun dedim araba sesin den sesimi duyamayın ca beni yanı na cağırdı.yarın okulun olduğunu söyledim. kız da bana teşekkür etti.devamsızlığı çoktu yarın okula gelmezse okul dan atılma ihtimali vardı.iyi akşamlar deyip yavaş adımlar la gidiyordum ama hiç de gitmrk istemiyordum.
bir den bana seslendi biraz yanım da dursana canım çok sıkılıyor dedi.içim de bir sevinç konuşuyorduk bir türlü açılamıyordum.bir yan dan rüzgaresip saçlarını dağıtıyor bir yandan yeşil gözleriy le bana bakıp bir şeyler anlatıyor.
bir an elimi saçalrına götürüp dokunmak istedim ona bile cesaret edemdim.
karşıdan otobüsün geldiğini görün ce moralim bozul du.
otobüs durağa yaklaşın ca kız ayağa kalktı hoşçakal dedi.
kız yavaş adımlar la otobüse binmek üzere yneliyor ben ise ona bakıyordum kız ayağına basamağa atarken dönüp bana baktı benim le gelmek istermisin dedi.bir an şaşırdım tam otobüse binmek üzere adım atarken elimi cebime attım .beş kuruş bile param yoktu.durdum yok ya bel gelmeyeyim işlerim var dedim.o an otobüs hareket etti.
moralim sıfıra inmiş bir sağa bir sola bakıp ne yapacagımı bilmedim. o halde evime gittim allah tan evde kimse yoktu.kafamı vurduğum gibi yattım bir an o anı unutmaya ihtiyacım vardı. ama ben on anı 9 yıldır hiç ama hiç unutmadım

-Evet Arkadaşlar bazı PKK lı guruba Oparasyon Düzenleyeceğiz Ölen arkadaşlarımızın kanlarını yerlerinde bırakmayacağız..Derken Üstteymen askerleri toplayıp yola çıkarlar Ve Az ilerde Türk Askeri Pusu kurmaya Karar veriler bazı ihbar yüzünden Ve pusuyu kurarlar Dürbün ile bakan Üstteymen 14 kişi Grup halinde ırmaktan geçiyolar ve Üstteymen ateş emri vererek çatışmaya başlarlar Ve Üstteymen -Ahmet Yanına ‘ kişi alarak Arkadan dolaşın.Der Ahmet ise -Emredersiniz KOmutanım Diyerek Yanına 2 kişi alarak Arkadan dolaşırlar Ve Ahmetin aldığı arkadaşları çatışma sırasında Ölür Ahmeti PKK Lılar Rehine alırlar ve Yola çıkarak bakın -T.C askerleri YA bizim karşıya geçmemize izin verirsiniz yada bu askeri öldürürüm der.Tabikide Ahmetin badisi aya kalkarak ateş etmeye başlar ve vurulur.kayalara çarpak aşağıya doğru iner aradan 2 gün geçer ve eve komutanlar gelerek şehit haberini verirler ve Şehit olan Ahmetin badisinin annesine eşyalarını verirler Saatini parasını mektuplarını herşeni Annesi Saatine bakarki 13:08 ve ağlayar eşine derki -Bey bak oğlumuzun öldüğü saati 13:08 kayalara çarparken Saat durmuş olmalı der Ve Annesi Gece rüyasında oğlunu Görür ve Oğlu -annecim Bukadar Üzülme Hem biz Çanakkale’de okadar şehit verdik onlar Şehit Annesiyim diye Gurur duyuyolardu Sen İse yapma anne ben çok Rahatım Burda Sen Kendini Üzme.Der ve uyanır Ertesi Akşam Yatmadan Önce Sobaya Kömür Atan anne gece uyurken zehirlenmeden Anne kalkar ve başında ağrı hissder bakar soba tütmeye başlamış eşini kaldırmaya çalışır ama eşi kalkmaz ve hemen camları açmaya başlar ve bağrar -komşular sobam tütüyor Yardım edin.Der Ve omzunu birisi dokunur Arkasını Dönrki Şehit olan oğlu Derki-Anne yArdım İsteme ben burdayım der ve sobanın tütmesini engeller… Son

lisede okurken babamın uzaktan bi yeğeni ile beraber okuyorduk, ama arada bir konuşurduk sadece,fazla bir muhabbetimiz yoktu aslında iyi birisiydi ama konuşmuyorduk fazla çok utangaç birisiydi bi bayanla fazla konuşamazdı ben yanına giderdim bazen benim kütüphaneye veya sınıfa gitmem gerekiyor deyip yanımdan ayrılıyordu. lise bitti ve ben üniversiteyi kazanmıştım samsun da okuyacaktım 4 yıllık edebiyat fakültesi öğrencisiydim aykut üniversiteyi kazanamamıştı diğer üniversite sınavlarınada girmedi 2 sene sonra askere gitti samsunda okurken hep onu düşündüm aykut a sanki aşık oldum garip bir duygu vardı içimde ama söyleyemiyordum o askerdeydi aramak istesem bile numarasını bilmediğim için arayamıyordum, birgün bayram tatili için konyaya gittim aykutun kardeşinden numarasını istedim askerlik yaptığı yerin numarasını kardeşi verdi numarayı, arasam mı aramasam mı diye düşünüyordum çok canım sıkılıyordu sonunda aradım biraz şaşırdı ben olduğumu öğrenince, biraz konuştuk ve sonra yine arıyordum aykutu ve bir kaç telefondan sonra aykuta sevdiğimi söyledim şaşırdı. Bunu şimdimi söylüyorsun , ben askerdeyim neden daha önce söylemedin dedi, bende buna sende beni seviyorsun bu her halinden belli dedim evet ama sana söyleyemedim dedi. aykutun askerliği bitti benimde okulun bitmesine bir sene vardı birgün babam annem ve kardeşlerim yanıma geleceklerini söyledi aykuta sende gelirmisin diye sordum gelirim dedi. sabırsızlıkla bekliyordum özellikle aykutu akşam yola çıktıklarını söyledi babam.Bir kaç saat sonra babamı arıyordum ama telefonu kapalıydı annemi arıyordum annemim telefonuda kapalıydı aykutun telefonu kapalı korkuyordum sonra teyzemi aradım babamlara birşeymi oldu diye sordum kaza yapmışlar ama durumları iyimiş dedi. gece saat 2 gibi babam aradı ve bizim kötü birşeyimiz yok dedi . ama aykut un yoğun bakımda olduğunu söyledi sabaha kadar uyumadım okulada gitmedim sonra babamı aradım aykut nasıl diye sordum babam aykut hayatını kaybetti kızım dedi.o anda yıkılmıştım ne yapacağımı bilmiyordum babam telefonda o kadar kolay söylüyordu ki aykut un öldüğünü, bilmiyordu benim onu sevdiğimi canım yanıyordu benim bu sevdayı içime attım kimseye söylemedim hiç, 3 sene önce kaybettim aykut u şimdi düşünüyorum da daha önce söyleseydim keşke onu sevdiğimi ama keşkelerin bi faydası yok gercekten ben onu birdaha hiç görmeyeceğim ben şuan evliyim ve oğlumun ismi aykut, eşim aykutu sevdiğimi bilmiyor sadece mutluluk oyunu oynuyorum kalbimin bir köşesinde hala aykut var evli olsamda bu hiç değişmeyecek kimse bilmeyecek, ben sadece evliyim ama mutlu değilim siz siz olun sevdiğinize mutlaka söyleyin onu sevdiğinizi hayat o kadar kısaki ne olduğunu anlayamazsınız bile